Årets julebord og årsmøte ble gjennomført på NTK hytta i Skagadalen fra 2-4. desember.
De største utfordingene var Sykdom og familiære prioriteringer, det førte til at kun Jostein, Eric, Sigbjørn og Thor Espen gikk inn til hytta fredagen etter jobb. Steffen og Holo kom etter på laurdag.
fredags kveld
Hytta på bande
tur
ERIC
Ski eller klatring, ja takk begge deler
God stemning
Jostein er i gang
Gutta på innsteget
Thor klatrer ein veldig kul m5 lengde
Josten øverst
Eric på Førstefødde.
Kroppsikring
Thor på m4
Thor på nest siste tau.l-
Oversikts bilde: Klatringa starter på Skagastølsbreen opp til (lang ned på) Dyrhaugsryggen.
2: Førstefødde, M4 (Eric Sadorge, Jostein Sanderud 2016) Dritvanskelig med opptak av cigarillos karakter og stupfull snø. Mykje bratt snø med nokon opptak av M3/4, ca 220m.
Måndag ettermiddag gjekk turen opp på Tindeklubhytta, med stillongs på.
Etter og ha sett den utrulege store mengden snø, som hadde kommi (nesten 10cm). Ville me ikkje gå Styggedalsryggen, som var planen. Eller meir riktig, me ville men tore ikkje.
natt
mørgo
Bandet
På bandet møte me sola, gud, trump og uss sjølv. Ingen av dei greide å øydelega at det var fint.
på veg ned i Midtmaradalen
Her har nokon andre ein
anna jobb å gjæra!
Her har nokon ein jobb å gjæra!
Endre brøyter
Endre tar av stegjern
Endre kikker
Det var overraskeande bratt opp frå Midtmaradalen til Maridalesryggen. Me måtte ta av ski og på med stegjern, men det var ingen muslimer der. Takk for det Trump og Listhaug!
Endre klatrer
På toppen av Mannen
Therese Bertheau var den første kvinne som besteig Mannen.
Mini sydenferie i Hurrungane i januar er ikkje hverdagskost. Null grader på 2000m, kvalifiserer til syden. Ferien gjekk innover Ringsdalen på fast og fin snø med innslag av litt is.
Ringsskar byde på vindstile god utsikt, og lua måte av. Underlaget var fortsatt fast i fisken, med innslag av glatte parti.
Endre på god veg ned i Stølsmaridalen, før ferien går opp i Lovskar. Me måte bære skia frå Stølsmaridalen til Nordre Dyrhaugstind.
For å komme trykk fordi Pinaklane tok me på tau og fant fram sikringane.
To tau lengder vart det før me følte oss trygge igjen.
Føre var alt frå veldig mjukt til hardt, nokon gongar var det tungt og gå først andre gongar greit.
Opp på Nestnørdre Midtmaradalstind vart det litt splitelse i gjengen, for berge ville lede. Det endte med at me gjekk kvar vår veg.
Hær har ferien gått over på ein ny rygg, Dyrhaugsryggen. Bergersrenne går ned til venstre i bilde, forresten. Som alle kan sjå har lua kommi på, det må innrømast at den var god og ha inne mellom.
Etter kvart på Dyrhaugsryggen dukka det opp spor etter folk. og det var lett å gå. Vinden byra og blåse meir, så jakka blei tatt på. Eg bytta og hanskar.
