Nørdre Midtmaradalstind - Austre Ringstinden

Turen gjekk inn Ringsdalen, opp Vestryggen på Nørdre Midtmaradalstind over Nest Nørdre Midtmaradalstind. Opp Nordryggen Austre Ringstinden, gjennom Ringsskar og ut Ringsdalen. 

Midtre Ringstind og Thor

Vestryggen på Nørdre Midtmaradalstind

Thor på veg til insteget på vestryggen på Nørdre Midtmaradalstind

Klatre utstyr på

Første Tau.l  M3, 60m

Andre tau,l. M3 60m

tredje tau.l, lett . 40m

Gåing til toppen av Nørdre Midtmaradalstind

 Nord ryggen på Austre Ringstinden

Storen

Nest Nørdre Midtmaradalstind 
godt navn

første tau.l opp til Austre Ringstinden, M4, 60m 

Thor på cruxet

Andet tau.l, lett 100m

Stølsmaradalstind

Islinje i Ringsdalen opp mot Nordre Soleitind

Vestveggen på Storen

En sommer med lite klatreaktivitet fikk et skikkelig oppsving med en tur opp vestveggen lørdag 15. aug.

Den tidvis vanskelige kombinasjon av vær, partner, tid og mulighet løste seg på en formidabel måte. Jo fikk et par dagers varsel, satte husbygging på pause og kom kjørende fra Nordmøre fredagskveld. 

Vestveggen

Vi knytte oss inn i tau et stykke ut i det som står som 2. tl. i føreren.

2. tl.

Jeg ledet opp til starten på 6`er risset og satt stand. Jo kom opp og vi fant ut jeg skulle fortsette. Flott jamming og velsikret, lite taudrag inviterte til å fortsette gjennom 6- sekvensen. Satte stand høyt i 5`er diederet (4. tl. i føreren).  

Flott klatring på 3. og 4. tl.

Jo gikk rett på og klatret 6+ cruxet elegant. En kort, men intens og bratt sekvens. Han fortsatte opp og satte stand under taket etter 5. tl. i føreren. Dermed klatret vi 3.-5. tl. i to taulengder, noe som fungerte bra for oss. Vi klatret med en sekk og som 2`er dro jeg i en sikring på cruxet. 

Jo cruiser 6+ sekvensen på 5 tl.

Jeg følger på vei ut av 6+ cruxet. Bak oss var to andre taulag i gang med samme rute. Tror ikke det er vanlig med tre taulag opp Vestveggen på samme dag.

Jeg ledet neste tl. opp til stand under 7- diederet. 

Jo følger på 6. tl.

Siden vår taktikk baserte seg på motivasjon og dagsform heller enn blokk og veksel led fikk jeg gleden av neste lengde også. Ut fra stand over et sva, så står du under diederet som er cruxet. Det var greit å få satt en kile oppe i diederet, men å finne ut av sekvensen var litt mer utfordrende. Var opp og fomlet litt et par ganger før jeg skjønte hva som måtte gjøres. Gikk på og kom greit inn i diedert, fikk satt en liten kile og fortsatte oppover med en god del pusting og stønning. Etter diedertet kommer et 6- riss som var tungt, men kort. Satte stand på svahylla, tok av skoene og la sokkene i sekken. Jo fikk litt utfordring med sekken i diederet og måtte dra i en sikring for å komme seg i posisjon. 

Under 7- diederet på 7. tl.

Siden jeg skulle rekke legging i familieteltleiren opp på Sognefjellet (og vi var litt slitne) bestemte vi oss for utstegsvarienten. Jo ledet denne lengda og dro den helt til renna som går opp til toppen av svaene. Her knytte vi oss ut og gikk tilbake til Turtagrø. 

Ruta kan anbefales, vi opplevde den som velsikret og trivelig. Vi hadde en noe pragmatisk tilnærming til taktikk, men det fungerte for oss. Vi var godt fornøyde med å lede alt i fri og hadde en flott dag i Hurrungane (som veldig, veldig mange andre denne dagen). 

Reisebrev frå Hurrungane

Sumaren har so langt vore gavmild med go'været. Nesten i overkant. Det blir fort for varmt i låglandet for slike som oss. Då er det godt å bu i eit variert land med moglegheiter for å trekke opp i høgda og eit meir behagelig klima. Takkar isbreane for det.

Eg og Jostein planla allereie på nyåret at me skulle ta oss ein klatreferie ilag. Dagane vart bestemt til å vere 29.6 - 3.7, då me antok at det var då det var best vær. Me hadde sjølvsagt rett i det.

Dag 1:
Me gjekk opp til NTK-hytta i Skagadalen seint fredagkveld, med klatreutstyr og mat nok til ein heil bataljon. I etterpåklokskapens namn kunne me halvert mengde pålegg, og dobla liter øl..

Dag 2:
Sein-alpinstart. Me rusla i veg opp Skagadalen, med Skagastølsrisset som turmål.
Det har vore tørke i vekesvis, og risset var stort sett tørt. Likevel var den fyrste -5-lengda våt (rundt blokka i risset), og me måtte klyve forbi denne lenger ut til høgre.

For å kome inn igjen i sjølve risset satte me stand oppå brinken mellom 2.- og 3.tl, traverserte ut på hylle til høgre, og kroppsjamma opp ein smal, bratt kamin med 3 store blokker i.
Klatringa antas å vere rundt 4+. Interessant og kult, men og litt skittent..

Resten av ruta var tørr og fin, og cruxlengdene fantastisk flotte. I føraren står det at det ligg ein del lausgods på hyllene, og at det kan lønne seg å vere fyrste (og einaste) taulag i veggen. Det kan me trygt skrive under på.

Ser du løva på bre'en?

Dag 3:
Me trengte ein roligare tur, og valgte å gå Dyrhaugstraversen frå bandet. Me valgte lettaste veg, eller familie-ruta, som taulaget over oss kalla den.
Dyrhaugstraversen var feiande flott, med god utsikt mot gårsdagens klatrevegg, og nydelig klyving.

Då me runda eit hjørne opp mot toppen på Store Dyrhaugstind fekk me oss ein liten overrasking: Der satt eit pensjonistfølge på 4stk, som kom seg verken fram eller tilbake. Med litt hjelp kom dei seg på Store. Om dei kom seg vidare må fåglarna vite..

Tar ein liten pust i bakken på returen, før me går over haugen og ned til klubb-hytta.

Dag 4:
Ein kan ikkje ligge i Skagadalen utan å toppe Storen i løpet av opphaldet. Dagens mål var derfor Storen, via Vesteggen.
Me traska i veg i godt driv.. eller så godt driv som to småbarnsfedre med forkjølelse og gnagsår kan ha.

Jostein i eksponert og flott område. Inn på 3.standplass.

Innsteget var greit å finne, og me drog oss greit opp fyrste -5-lengda. Utsøkt fin klatring.
Neste lengde var grei nok, medan 3.tl drog me meir diagonalt mot høgre (vekk frå eggen) opp eit dieder og gjennom flotte rissformasjonar. Me runda eit hjørne og satte stand på ei stor hylle. Dei neste taulengdene bøy på bl.a flott klatring i velsikra kamin, bratt klyving på gode tak, og sist men ikkje minst rosinen i pøsla: crux-lengda på topphamaren. Sistelengda er utsøkt dieder-og svaklatring, velsikra og bratt. Beintøft.
Kvelden vart avslutta med noko som muligens vert ein klassiker på NTK-hytta: Pannekaker og raudvin.

Pannekaker og vin. Den er fin.

Klart og varmt, klokka 21:30

Dag 5:
Me vart einige om å ta ein kviledag, i håp om å gjere noko stort dag 6. Så, me starta dagen med å drikke på oss den store kaffi-skjelven, smøre oss inn med 3lag solkrem, og slappe av utanfor hytta. Dette vart fort kjeisamt for to rastlause sjeler som oss. For å få dagen til å gå vart det bl.a bading i Heimste Skagastølsvatnet. Antatt grad 5+.
Ca klokka 14:30 kjem det frå Jostein; "vi ska'kke bare gå Soleitind-traversen'a ?"
- Jo fankern me gjer det, smalt det tilbake frå meg.
Me la ein kjapp plan og fant ut at viss me raska på kunne me vere klare til å byrje traskinga 17:00, og forhåpentligvis tilbake i Sogndal til midnatt.
Jostein kokkelerte oss ein kjapp middag beståande av Joikakaker, best før 05.02.2016, og potetmos best før utg.august 2017 henta frå matlageret på hytta. Fantastiske årgangar begge deler, så det var lite å si på maten..
15:22 var sekkane pakka, gulvet feid og gutta klare for avgang. Ca 50min seinare var me på Turtagrø. Avmarsj frå parkeringa til Lauvnostind starta 16:51. Det var langt frå freske fraspark på gutta så seint på dagen, og etter fleire lange turar dagane i forkant. Likevel var me klare til å starte klatringa etter ca 2timar.

Ur, ur, ur og ur. Gjøkur.

Klyvinga opp til nordre er fin. Skikkelig heiåhå-klatring. Lett og trivelig.

Jostein toppar ut klatringa på Nordre.

Turen vidare til Store gjekk greit. Me utelot Søre, då ura der er like laus som ein norsk feriemage etter ei vekes opphald i Katmandu.

Traversering av bratt råtasnø, før me trasker i veg vidare opp til Store..

Rask gange nedatt (me er ganske gode på gange-tabellen begge to). Me tikka inn på tida 4:53'24. Klokka seier at turen har ein distanse på 8,93km, og samla høgdestigning på 938m. Begge var einige om at dette sikkert var godt nok til å få både diplom og medalje.

Ankomst Sogndal, 23:31. God margin.

#storen

Takk for turen.

Turtagrø Klatrefelt

Endre klatrer Sørvestkanten 6+

Fin utsikt frå Turtagrøfeltet

Ingenting er som,
litt .. 

V-skaret blir til 

 Det har nok blitt klatra ein del i klippa på hotellet på Turtagrø oppigjennom åra. I vært faller står det ein del gamle bankebolter rundt om kring. No har klippa fått sine første borebolt ruter, 140 år eller at Elvis fekk sin førstebestigning.    

Sydveggen

1: Prosjekt
2:Prosjekt
3:Prosjekt
4:Prosjekt
5: Turtagrø Hotell (7-)
6: Patchells sva (6-)
7: HolterNæss (6-)
8: Norgesguidene (6)
9: Sørvestkanten (6-)
10: Turtgrøjentane (6+)
11: Sydveggen (6)
12: V-skaret (6-)

Vigdals sva

1:Vigdals sva (4-)
2: Luft, vind, ingenting (4-)
3: Therese Bertheaus rute (3)

Vestveggen

1:Prosjekt (5/6) ofte våt
2: Heftyes renne (3+) nat

Hjørnet

1: Hjørnet (3+) nat

Nordsida på Storen

Eg og Jostein gjekk opp på Tindeklubhytta på kvelden, fyrte opp og kosa oss. Tidlig dagen etter kom Endre opp, etter ein kopp kaffi gjekk turen oppover dalen. Turen gjekk opp nordsida av Storen. Under Mohns skar. Me havna ut på nordryggen 100m under toppen. Heimturen gjekk ned Normalvegen.

Mohens skar

Veldig god alpinis

Jostein i farta

kva har du i skjegget? 

SKYGGE 

ein blid mann

meire snø

ut på nordryggen

oppover nordryggen

Slingsbys fortopp

Elvis

Skitur

FOR EIN DAG!